பெரிய கோயில் வாசல் ‘பிச்சைத் தட்டு’ டூ ‘மாவட்ட ஆட்சியர்’ நாற்காலி: வறுமையை வென்ற அருண் ஐஏஎஸ்-இன் கண்ணீர்ச் சாதனை!

திருவாரூர்: “வறுமை ஒரு பாவமல்ல, முயற்சியின்மையே பாவம்” என்ற தாரக மந்திரத்தை உலகிற்கு மெய்ப்பித்துக் காட்டி, இன்று திருவாரூர் மாவட்ட ஆட்சியராகப் பொறுப்பேற்றுள்ள அருண் ஐஏஎஸ் அவர்களின் உருக்கமான மற்றும் எழுச்சியூட்டும் வாழ்க்கை வரலாறு சமூக வலைதளங்களில் பலருக்கும் பெரும் ஊக்கமாக மாறியுள்ளது.

தஞ்சை பெரிய கோயில் வாசலில் கழிந்த சிறுபிராயம்:

இன்று ஒரு மாவட்டத்தின் மிக உயரிய நிர்வாகப் பதவியில் அமர்ந்திருக்கும் அருண், 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தஞ்சாவூர் பெரிய கோயில் வாசலில் தனது மாற்றுத்திறனாளி தந்தை முத்துவோடு சேர்ந்து பிச்சை எடுத்து வந்த ஒரு சாதாரண ஏழைச் சிறுவன் தான். போலியோ பாதிப்பால் கால்கள் செயலிழந்த தந்தைக்கு யாரும் வேலை தராத சூழலில், 7 வயதே நிரம்பிய சிறுவன் அருண், தனது தாய் செல்லம்மாவின் மருத்துவச் செலவு மற்றும் குடும்ப உணவிற்காகத் தினமும் கோயில் வாசலில் கையேந்தி நின்றார்.

பாதை மாற்றிய அந்த ஒரு நல் உள்ளம்:

ஒரு மழை நாளில், பசியோடு நடுங்கிக் கொண்டிருந்த அருணின் வாழ்க்கையில் திருப்புமுனையாக அமைந்தார் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலக அதிகாரி ஒருவர். அருணின் கல்வி ஆர்வத்தைக் கண்ட அந்த அதிகாரி, மறுநாளே பள்ளிப் பை, சீருடை, புத்தகங்கள் மற்றும் இலவசக் கல்வித் திட்டத்திற்கான விண்ணப்பத்துடன் வந்து உதவினார். அதுவே அருணின் வாழ்வில் கல்வி விளக்கு எரியக் காரணமானது.

தெருவிளக்கு வெளிச்சத்தில் ‘மாநில ரேங்க்’:

வறுமையின் காரணமாகத் தெருவிளக்கின் கீழ் அமர்ந்து நள்ளிரவு வரை படித்து, பத்தாம் வகுப்பில் 98% மதிப்பெண்களும், பன்னிரண்டாம் வகுப்பில் மாநில அளவில் தரவரிசையும் (State Rank) பெற்று சாதனை படைத்தார். கல்லூரிக் கட்டணத்திற்காக அவரது தந்தை மீண்டும் பிச்சை எடுக்க முயன்றபோது, “இனி நீங்கள் பிச்சை எடுக்க வேண்டாம், நான் படித்து உங்களைக் காப்பாற்றுவேன்” என்று சூளுரைத்து, பொறியியல் படிப்பை (Engineering) வெற்றிகரமாக முடித்தார்.

தோல்விகளைத் தாண்டிய ‘ஐஏஎஸ்’ கனவு:

அருணின் ஒரே இலக்கு ஐஏஎஸ் (IAS) மட்டுமே. சுற்றியிருந்தவர்கள் “பிச்சைக்காரப் பையன் ஐஏஎஸ் ஆகப் போகிறானா?” என்று ஏளனம் செய்தபோதும், முதல் இரண்டு தோல்விகளைத் தாண்டி, 2018-ஆம் ஆண்டு தனது மூன்றாவது முயற்சியில் அகில இந்திய அளவில் 147-வது ரேங்க் பெற்று சாதித்தார்.

“அப்பா, நான் கலெக்டர் ஆகிவிட்டேன் என்று போனில் சொன்னபோது மறுமுனையில் என் தந்தை கண்ணீர் விட்டு அழுதார். இனி யாரும் உன்னைப் பிச்சைக்காரப் பையன் என்று அழைக்க மாட்டார்கள் என்ற அவரது வார்த்தை என் வாழ்நாளின் ஆகச்சிறந்த அங்கீகாரம்” — ஆட்சியர் அருண்

பெரிய கோயில் வாசலில் முதல் கடமை:

தனக்குத் தஞ்சாவூரில் முதல் பணி நியமனம் கிடைத்தபோது, தான் அமர்ந்து பிச்சை எடுத்த அதே பெரிய கோயில் வாசலுக்குச் சென்று, அங்கிருந்த ஏழைச் சிறுவர்களுக்குப் புத்தகங்களை வழங்கி, “நானும் இங்கேதான் உட்கார்ந்திருந்தேன், நீங்களும் படித்து ஒரு நாள் இந்த நாற்காலியில் அமர வேண்டும்” என்று நம்பிக்கையூட்டினார்.

தன் வளர்ச்சிக்குக் காரணமாய் இருந்து 2020-ல் மறைந்த தந்தையின் நினைவுகளோடு, இன்று மாவட்ட ஆட்சியர் அறையில் சாமானிய மக்களின் நலனுக்காகப் பணியாற்றி வரும் அருண், “உங்கள் பின்னணி எதுவாக இருந்தாலும் அது ஒரு பொருட்டல்ல; உங்கள் கனவு எவ்வளவு பெரியது என்பதுதான் முக்கியம்” என்று இன்றைய தலைமுறை இளைஞர்களுக்குத் தனது வாழ்வையே செய்தியாக விட்டுச் சென்றுள்ளார்.